Obróbka stali – nawęglanie, azotowanie i węgloazotowanie

Dowiedz się, jak przebiegają te trzy różne procesy obróbki stali i w jakim celu je się stosuje.

Żeby elementy stalowe takie jak zwężki nierdzewne uzyskały odpowiednie właściwości, poddaje je się różnorodnym procesom – w tym różnym rodzajom obróbki cieplno-chemicznej, do których zalicza się nawęglanie, azotowanie i węgloazotowanie.

Nawęglanie stali

Proces nawęglania polega na nasyceniu węglem powierzchniowej warstwy stali (od 0,5 do 2 mm). Poddaje mu się stale niskowęglowe, czyli takie, w których zawartość węgla nie przekracza 0,25 proc. Nawęglanie nie nadaje powierzchni stali właściwości antykorozyjnych, ale znacząco zwiększa jej twardość (700 HV). Proces przeprowadza się w temperaturze od 900 do 950 st. C.

Azotowanie stali

Proces azotowania polega na nasyceniu azotem powierzchniowej warstwy stali (od 0,02 do 0,025mm). W odróżnieniu od nawęglania poddaje mu się stale stopowe wysokiej jakości. Azotowanie, inaczej niż w przypadku nawęglania, nadaje powierzchni stali właściwości antykorozyjnych, znacząco też zwiększa jej twardość (od 900 do 1200 HV). Proces przeprowadza się w temperaturze od 500 do 550 st. C, czyli znacząco niższej niż w przypadku nawęglania.

Węgloazotowanie stali

Proces węgloazotowania polega na równoczesnym nasyceniu powierzchniowej warstwy stali węglem i azotem. Przeprowadzany jest w temperaturze od 500 do 950 st. C, a jego efektem jest uzyskanie stali,, której warstwa powierzchniowa jest twarda i odporna na ścieranie. Może być przeprowadzane metodą gazową z wprowadzeniem amoniaku albo przy wykorzystaniu kąpieli (cyjanowanie). Z tym że w przypadku węgloazotowania kąpielowego istnieje ryzyko zatrucia osób obsługujących proces parami z roztworów soli cyjanowych.